Κοιτάζεις τη μύτη σου στον μεγεθυντικό καθρέφτη και βλέπεις τους πόρους ανοιχτούς, γεμάτους σμήγμα και μαύρα στίγματα. Απλώνεις αμέσως μια παχιά στρώση μάσκας πράσινου αργίλου, περιμένεις είκοσι λεπτά μέχρι να στεγνώσει εντελώς, να ραγίσει και να μην μπορείς ούτε να χαμογελάσεις, πιστεύοντας ότι όσο περισσότερο «τραβάει» τόσο βαθύτερα καθαρίζει.
Αυτό είναι το πιο διαδεδομένο και καταστροφικό λάθος στη χρήση του αργίλου. Η μάσκα αργίλου λειτουργεί σε τρία διακριτά στάδια: τη φάση υγρασίας όπου το δέρμα απορροφά τα μέταλλα, τη φάση έναρξης στεγνώματος όπου μαγνητίζονται τα επιφανειακά έλαια, και τη φάση πλήρους ξήρανσης.
Όταν αφήνεις τον άργιλο να περάσει στο τρίτο στάδιο και να ασπρίσει τελείως πάνω στο δέρμα, συμβαίνει το αντίθετο από το επιθυμητό. Ο στεγνός άργιλος αρχίζει να απομυζά την εσωτερική κυτταρική υγρασία της κεράτινης στοιβάδας, προκαλώντας ακραία διαδερμική αφυδάτωση.
Το αφυδατωμένο δέρμα γύρω από τους πόρους χάνει τον όγκο του και «πέφτει», κάνοντας τα στόμια των πόρων να φαίνονται ακόμη πιο φαρδιά και ανοιχτά. Επιπλέον, το κρανίο και οι αδένες αντιδρούν εκκρίνοντας διπλάσιο σμήγμα για να αντισταθμίσουν την ξηρότητα.
Ο σωστός τρόπος χρήσης είναι να αφαιρείς τη μάσκα αργίλου όσο είναι ακόμη ελαφρώς υγρή και κολλώδης στα δάχτυλα, γύρω στα οκτώ με δέκα λεπτά, ή να την ψεκάζεις ενδιάμεσα με ένα ενυδατικό mist προσώπου.
Στο πλαίσιο του Visual Framing, μια λεία, μαλακή ζώνη Τ αντανακλά το φως απαλά χωρίς λιπαρή γυαλάδα, δίνοντας στο πρόσωπο μια εικόνα εκλεπτυσμένης καθαριότητας.
Κλινικές μελέτες αποδεικνύουν ότι η σωστή εφαρμογή αργίλου χωρίς υπερβολική ξήρανση καθαρίζει τους πόρους κατά εξήντα πέντε τοις εκατό διατηρώντας ακέραια την ενυδάτωση των ιστών.
