Το βιβλίο είναι το καλύτερο μέσο για να γνωρίσεις ανθρώπους. Έτσι και εγώ γνώρισα την συγγραφέα της τριλογίας Εφιάλτες, Άρτεμις Βελούδου Αποκότου η οποία δέχτηκε να μοιραστεί μαζί μας μερικά από τα μυστικά της συγγραφής, την εμπειρία της με την αυτοέκδοση και άλλα πολλά… όλα σε αυτή τη συνέντευξη.
Πως εμπνεύστηκες την ιδέα για το βιβλίο σου;
Τρέφω μεγάλη αγάπη για τους μύθους και τους θρύλους όλων των χωρών. Αυτό το κομμάτι της ανθρώπινης παράδοσης με ελκύει αφάνταστα, και συχνά κάθομαι και διαβάζω σε συλλογές ή στο διαδίκτυο σχετικά κείμενα. Ένα βράδυ, δύο κέλτικοι μύθοι (οι οποίοι και αναφέρονται στο βιβλίο), μου δημιούργησαν κάποιες εικόνες, σκέψεις και προβληματισμούς. Αποτέλεσαν τη μαγιά, πάνω στην οποία στήθηκε η βασική πλοκή των ‘Εφιαλτών’.
Λίγα λόγια για την εμπειρία σου με την αυτό έκδοση.
Μετά το δημιουργικό μέρος της συγγραφής, δυστυχώς ή ευτυχώς ο δημιουργός έρχεται αντιμέτωπος με πιο πρακτικά ζητήματα. Το 2011 ήταν μια πολύ συντηρητική, επιφυλακτική έως και καταστροφική χρονιά για την αγορά. Έδωσα περιθώριο δύο χρόνια στην αναζήτηση εκδοτικού ‘σπιτιού’, αλλά υπήρχαν πολλά αντικειμενικά προβλήματα τα οποία καθιστούσαν το εγχείρημα της έκδοσης του ρίσκο. Η αυτοέκδοση τότε ήταν μια συνειδητή απόφαση, που θα εξυπηρετούσε έναν σημαντικό σκοπό: να φτάσει το βιβλίο στα χέρια αναγνωστών. Στην ουσία αποφάσισα να πάρω το ρίσκο εγώ, οπότε η εμπειρία της αυτοέκδοσης ήταν η αναμενόμενη, καθώς είχα κάνει εκ των προτέρων έρευνα και ήμουν προετοιμασμένη για ό,τι αυτή συμπεριλάμβανε.
Τι μειονεκτήματα και τι προτερήματα συναντά κανείς στην αυτό έκδοση;
Θα ξεκινήσω με τα θετικά: Έχεις τον απόλυτο έλεγχο πάνω στην επιμέλεια της έκδοσης του πνευματικού σου παιδιού, κερδίζεις χρόνο στο να το κρατήσεις στα χέρια σου, και έρχεσαι σε επαφή με κόσμο που αγαπά το βιβλίο όσο εσύ, καθώς οι σχέσεις που διαμορφώνονται δεν προκύπτουν από τη διαμεσολάβηση κάποιου εκδοτικού. Στα αρνητικά θα μπορούσα να αναφέρω την προκατάληψη του κόσμου (καθώς η αυτοέκδοση είναι ένα σχετικά νέο μοντέλο στη χώρα μας) και τη διανομή και τοποθέτηση των αντιτύπων στα βιβλιοπωλεία. Το δεύτερο ζήτημα όμως είναι ρυθμιζόμενο, αναλόγως τις δυνατότητες του καθενός, οπότε δεν μπορώ να το κατατάξω και ως καθαρά ‘αρνητικό’.
Λίγα λόγια για τα βιβλία σου.
Όπως προέκυψε από ανθρώπους του χώρου, που είναι καλύτεροι γνώστες από εμένα, οι ‘Εφιάλτες’ είναι ένα μεταφυσικό/ψυχολογικό θρίλερ με γοτθικά στοιχεία και ψήγματα τρόμου. Πρόκειται για τριλογία, με το πρώτο μέρος ‘Συμβόλαιο Ψυχής’ να κυκλοφορεί από τον Μάρτιο του ’13, το δεύτερο μέρος ‘Ψευδαίσθηση’ από τον Ιούλιο του ’15, και το τρίτο και τελευταίο μέρος ‘Αποδέσμευση’ θα κυκλοφορήσει την Άνοιξη του ’16, όλα από τις εκδόσεις iWrite. Διαδραματίζεται εξολοκλήρου στο εξωτερικό, και παρακολουθούμε με πρωτοπρόσωπη αντρική αφήγηση την ιστορία του πρωταγωνιστή, Ρέιμοντ. Μετά από τον αγώνα του με πιο… επίγειες προβληματικές καταστάσεις στη ζωή του εμπλέκεται σε μια μεταφυσική περιπέτεια προκειμένου να σώσει την αγαπημένη του, Ονόρα, από μια κατάρα που κυνηγάει τη γραμμή αίματος της οικογένειας της.
Τι είναι αυτό που σε εμπνέει περισσότερο;
Ο φόβος. Σε όλες του τις προεκτάσεις, όχι μόνο τις μεταφυσικές. Με ελκύουν οι μηχανισμοί του, ο τρόπος που προσκολλάται μέσα στην ψυχή μας και δεν αποβάλλεται εύκολα. Κυρίως όμως, λατρεύω τη δύναμη που έχουμε οι άνθρωποι, όταν τελικά καταφέρνουμε να τον απορρίπτουμε και προχωράμε μπροστά.
Λίγα λόγια για εσένα, ώστε να σε γνωρίσουμε καλύτερα.
Αν πάρουμε ως δεδομένο το ότι ο συγγραφέας γράφει με την ψυχή του, τότε κομμάτια της δικής μου βρίσκονται ήδη εκτεθειμένα… Γενικά δε νιώθω άνετα να μιλάω για τον εαυτό μου, ενώ ταυτόχρονα είμαι ανοιχτό βιβλίο για όλους. Λατρεύω την οικογένεια μου, προσπαθώ να βρίσκω νόημα στην κάθε ημέρα, λειτουργώ καλύτερα τη νύχτα και θα ήθελα να ασχολούμαι μόνο με το γράψιμο.
Δυο ή και περισσότερες συμβουλές τις οποίες θα έδινες στους νέους συγγραφείς.
Θεωρώ πως πρέπει να γράφουμε πρωτίστως με την καρδιά μας, ιστορίες που θα θέλαμε να διαβάσουμε σαν αναγνώστες. Να μην αφήνουμε το γράψιμο, αλλά να ασχολούμαστε με τα γραπτά μας έστω και σε επίπεδο επιμέλειας λίγη ώρα κάθε μέρα. Και σίγουρα αυτό που με έχει βοηθήσει πολύ είναι η δεκτικότητα στην αρνητική κριτική –είναι μια πολυτέλεια το να αφιερώσουν κάποιοι άνθρωποι χρόνο για να σου επισημάνουν κάποια κακώς κείμενα και ένα πολύτιμο δώρο, καθώς μέσα από αυτά τα σχόλια εξελίσσεται η πένα μας.
Πως ξεκίνησε η σχέση σου με την συγγραφή.
Το ’96 μετακομίσαμε οικογενειακώς, και η προσαρμογή μου στη νέα πόλη ήταν δύσκολη. Τότε βρήκα καταφύγιο στα βιβλία, που ούτως ή άλλως λάτρευα, και σύντομα ένιωσα την ανάγκη να δημιουργώ δικές μου ιστορίες και να χάνομαι σε φανταστικούς κόσμους που έπλαθα. Ήδη από το δημοτικό, στην ερώτηση ‘Τι επάγγελμα θέλεις να κάνεις’, απαντούσα ‘Συγγραφέας’. Αργότερα ανακάλυψα ότι αυτή η ιδιότητα δεν είναι εργασιακή, αλλά τρόπος έκφρασης και ζωτική ανάγκη για εμένα. Γενικά θα μπορούσα να ασχολούμαι με κείμενα πάσης φύσεως όλη την ημέρα, αλλά το να γράφεις τη δική σου ιστορία είναι κάτι το μοναδικό. Η δημιουργία είναι μια μαγική διαδικασία, και έχουμε τόσο ανάγκη λίγη μαγεία στη ζωή μας…
