«Ο Μαζωνάκης πέθανε, είμαστε όλοι συνυπεύθυνοι»: Η κατάθεση-σοκ της νοσηλεύτριας για τα ουρλιαχτά, τον απινιδωτή που δεν δούλευε και το τηλεφώνημα συγκάλυψης

Πίσω από τις ερμητικά κλειστές πόρτες του ιδιωτικού ιατρείου στο Κολωνάκι, η αγωνιώδης μάχη για τη ζωή του Γιώργου Μαζωνάκη δεν εξελίχθηκε με όρους οργανωμένης κλινικής ανάνηψης, αλλά μέσα σε ένα περιβάλλον ασφυκτικού πανικού, αυτοσχεδιασμών και τραγικών παραλείψεων. Σε μια αποκαλυπτική μαρτυρία στην εκπομπή «Νύχτα Αποκαλύψεων», πρώην εργαζόμενη και νοσηλεύτρια του χώρου κατέθεσε ένα ανατριχιαστικό ημερολόγιο των τελευταίων ωρών, φέρνοντας στο φως άγνωστες πτυχές που εκθέτουν ανεπανόρθωτα τους υπευθύνους και ανατρέπουν τους ισχυρισμούς περί ελεγχόμενης διαδικασίας.

Από την ανέμελη κουβέντα της προηγούμενης ημέρας για τον αέρα της γειτονιάς του και το τσιγάρο στο παράθυρο, μέχρι τη στιγμή που η αίθουσα γέμισε φωνές για «σπασμένη φλέβα» και έναν απινιδωτή που αρνούνταν να λειτουργήσει, η αφήγηση συνθέτει ένα βαρύ κατηγορητήριο.

Η τελευταία ήσυχη μέρα: Το τσιγάρο, το παράθυρο και το «τα λέμε αύριο»

Σύμφωνα με τη μαρτυρία, η πρώτη επίσκεψη του τραγουδιστή έγινε το απόγευμα της Τρίτης. Ο καλλιτέχνης έφτασε γύρω στις 17:00, εμφανώς καταβεβλημένος αλλά πρόσχαρος, επιλέγοντας να υποβληθεί μόνο σε συνεδρία υδροθεραπείας και αναβάλλοντας την αιμοκάθαρση/πλασμαφαίρεση (τους λεγόμενους «ίνους») για την επομένη.

«Καθ’ οδόν συναντήσαμε παιδιά που του φώναζαν “γεια σου, κι εμείς από Νίκαια” και έκανε χιούμορ μαζί τους», ανέφερε η μάρτυρας. Στον χώρο της θεραπείας ζήτησε να καπνίσει και να αφήσουν το παράθυρο ανοιχτό: «Μου αρέσει το αεράκι να έρχεται πάνω μου. Έλα μωρέ, ποιος θα με καταλάβει;». Αφού αποκοιμήθηκε για περίπου μισή ώρα, αποχώρησε ήρεμος δίνοντας ραντεβού για το μοιραίο ραντεβού της Τετάρτης.

Η Τετάρτη του τρόμου: «Σπασμένη φλέβα» και η αναζήτηση ανύπαρκτου αντιδότου

Όταν η νοσηλεύτρια επέστρεψε στο ιατρείο στις 15:00 της Τετάρτης, η διαδικασία βρισκόταν ήδη σε εξέλιξη πίσω από κλειδωμένη πόρτα. Λίγο αργότερα, η ρουτίνα μετατράπηκε σε εφιάλτη:

• Η κατάρρευση της φλέβας: Ακούστηκαν φωνές για ουροδοχείο και αμέσως μετά αναφορές για «σπασμένη φλέβα», συνοδευόμενες από απότομες κινήσεις και την αφαίρεση του παντελονιού του ασθενούς.
• Η κλήση για το «αντίδοτο»: Γύρω στις 16:10, η 56χρονη ιατρός βγήκε έντρομη ζητώντας από το προσωπικό να καλέσει εξωτερική αναισθησιολόγο, ρωτώντας εάν υπάρχει εξουδετερωτικό σκεύασμα για την προποφόλη. Η απάντηση της ειδικού ήταν κατηγορηματική: «Δεν υπάρχει αντίδοτο».

Ο απινιδωτής που δεν δούλευε και η ανοιχτή ακρόαση

Η πιο σοκαριστική στιγμή της μαρτυρίας αφορά τον ιατροτεχνολογικό εξοπλισμό έκτακτης ανάγκης. Όταν ο απινιδωτής μεταφέρθηκε δίπλα στο κρεβάτι, διαπιστώθηκε ότι δεν ανταποκρινόταν:

«Μου λέει η γιατρός “να πάρω τον κατασκευαστή γιατί δεν δουλεύει”. Τον έβαλε σε ανοιχτή ακρόαση. Τότε τον είδα… Ήταν πάρα πολύ χλωμός, σχεδόν άσπρος. Ο γιατρός προσπαθούσε να κάνει μαλάξεις (ΚΑΡΠΑ), ενώ ήταν ξαπλωμένος με τα πόδια ψηλά. Ο πανικός ήταν απερίγραπτος».

Η εικόνα ενός γιατρού να εκτελεί θωρακικές συμπιέσεις ενώ ταυτόχρονα βρίσκεται σε ανοιχτή γραμμή με τον προμηθευτή ενός μηχανήματος ανάνηψης αναδεικνύει την τραγική ανεπάρκεια προετοιμασίας για την αντιμετώπιση μιας τόσο βαριάς επιπλοκής.

«Είμαστε όλοι συνυπεύθυνοι» και η απόπειρα αλλοίωσης του χρόνου

Η καταγγελία κορυφώνεται με τις κινήσεις που ακολούθησαν την ανακοπή. Ο 58χρονος παθολόγος, σε κατάσταση ακραίου στρες, φέρεται να απευθύνθηκε στο προσωπικό λέγοντας: «Ο Μαζωνάκης πέθανε, είμαστε όλοι συνυπεύθυνοι», επιχειρώντας να διαχύσει το βάρος της ενοχής.

Ακόμη πιο επιβαρυντικό για τη θέση της 56χρονης είναι το τηλεφώνημα που δέχθηκε η νοσηλεύτρια λίγες ώρες αργότερα, γύρω στις 20:45, ενώ η γιατρός βρισκόταν ήδη στο Αστυνομικό Τμήμα Κυψέλης:

• Η κατευθυνόμενη κατάθεση: Η κατηγορούμενη φέρεται να της ζήτησε ρητά να δηλώσει στις αρχές ότι ο τραγουδιστής έφτασε στο ιατρείο στις 15:30.
• Η πραγματική ώρα: Η μάρτυρας απορρίπτει αυτό το σενάριο, επισημαίνοντας πως γύρω στις 16:00 υπήρχε ακόμη σφυγμός και πως η εκδοχή περί θανάτου στις 15:22 δεν ανταποκρίνεται στα όσα βίωσαν μέσα στο δωμάτιο.

Η μαρτυρία αυτή αναμένεται να αποτελέσει κεντρικό πυλώνα της ανακριτικής διαδικασίας, καθώς στοιχειοθετεί όχι μόνο βαριά αμέλεια και παντελή έλλειψη εξειδικευμένου εξοπλισμού υποστήριξης της ζωής, αλλά και ευθεία απόπειρα συντονισμού καταθέσεων για τη συγκάλυψη του πραγματικού χρονολογίου της τραγωδίας.