Ξέσπασμα-χείμαρρος από τον Νίνο: «Δεν έγλειψα ποτέ σαύρες» – Τα ονόματα στη μαύρη λίστα και η οργή για όσους εκμεταλλεύονται τον θάνατο του Μαζωνάκη

Σε μια από τις πιο αδιαμεσολάβητες και ωμές δημόσιες παρεμβάσεις της καριέρας του προχώρησε ο Νίνο Ξυπολιτάς. Ο γνωστός τραγουδοποιός και ερμηνευτής, επιλέγοντας να παρακάμψει τα τυπικά δελτία τύπου και τη συνήθη δημόσια διπλωματία της εγχώριας showbiz, προχώρησε σε έναν βαθύ απολογισμό της πολυετούς διαδρομής του. Με λόγο ασυμβίβαστο, ο καλλιτέχνης εξαπέλυσε ευθείες βολές ενάντια σε παρασκηνιακά κυκλώματα, «αυλές» ισχυρών και πρόσωπα που επιβιώνουν στο ελληνικό πεντάγραμμο χωρίς αυθύπαρκτο εκτόπισμα.

Η αφορμή για αυτή τη δημόσια έκρηξη δεν ήταν απλώς μια αναδρομή στα πρώτα του βήματα, αλλά η πρόσφατη, τραυματική απώλεια του Γιώργου Μαζωνάκη — ένα γεγονός που, σύμφωνα με τον ίδιο, αποκάλυψε την απόλυτη υποκρισία του καλλιτεχνικού στερεώματος.

Η «μαύρη λίστα» με τα ονοματεπώνυμα και η άρνηση υποταγής

Ο Νίνο δεν δίστασε να περιγράψει το παρασκήνιο της δισκογραφικής βιομηχανίας ως έναν αδυσώπητο στίβο έντονου παρασκηνίου και αθέμιτου ανταγωνισμού, όπου πολλοί επιλέγουν τον δρόμο της υποταγής προκειμένου να εξασφαλίσουν προβολή και μακροημέρευση στις πίστες:

• Η προσωπική του ανεξαρτησία: «Δεν είμαι πιόνι κανενός, είμαι ο Νίνο Ξυπολιτάς και είμαι πεντακάθαρος. Δεν έχω γλείψει ποτέ τις σαύρες», υπογράμμισε με έμφαση, ξεκαθαρίζοντας ότι η διαδρομή του υπήρξε συνειδητά μοναχική και αυτόνομη.
• Οι «σημειωμένοι» του χώρου: Σε έναν εξαιρετικά αιχμηρό τόνο, αποκάλυψε πως διατηρεί ξεκάθαρη εικόνα για τα πρόσωπα που υπονομεύουν συναδέλφους τους: «Έχω σημειώσει από παλιά ποιους σιχαίνομαι αφάνταστα. Ο κύκλος μου, οι δικοί μου άνθρωποι ξέρουνε ποιοι είναι αυτοί. Όπως νομίζω ότι και ο κόσμος τους ξέρει με ονοματεπώνυμα».

Ο θάνατος του Γιώργου Μαζωνάκη ως σημείο μηδέν

Το πιο φορτισμένο τμήμα της τοποθέτησής του επικεντρώθηκε στην απώλεια του Γιώργου Μαζωνάκη. Ο Νίνο εξέφρασε τη βαθιά του συντριβή τόσο για τον ξαφνικό χαμό όσο και για τις συνθήκες κάτω από τις οποίες συνέβη, κάνοντας λόγο για έναν σπάνιο, αυτόφωτο καλλιτέχνη που δεν είχε ανάγκη από προστάτες για να λάμψει.

Παράλληλα, καταδίκασε απερίφραστα τη στάση που τηρούν ορισμένοι κύκλοι της νύχτας μετά την τραγωδία, κάνοντας λόγο για όψιμη εκμετάλλευση της λαϊκής αγάπης προς τον εκλιπόντα: «Με έχει πειράξει πάρα πολύ αυτό. Και ο τρόπος που έφυγε και που έφυγε ο Μαζώ. Ένας αυτόφωτος άνθρωπος… Παρατηρώ αυτές τις ημέρες πως του φέρεται ο χώρος. Αυτά τα σκουλήκια είδαν ότι ο κόσμος τον αγαπούσε…».

Το τίμημα του να παραμένεις «αυτόφωτος» στη σύγχρονη δισκογραφία

Η τοποθέτηση του Νίνο αγγίζει μια διαχρονική παθογένεια της ελληνικής μουσικής βιομηχανίας, όπου οι επιχειρηματικές συμμαχίες, τα ραδιοφωνικά συμφέροντα και οι παρασκηνιακές συμφωνίες συχνά καθορίζουν ποιοι καλλιτέχνες θα βρεθούν στην κορυφή.

Για έναν δημιουργό που αναδείχθηκε μέσα από την πρώτη γενιά των μουσικών realities και κατόρθωσε να χαράξει προσωπικό στιλ χωρίς να προσκολληθεί σε επιχειρηματικά συμφέροντα, η επιλογή της ρήξης αποτελεί συνειδητή στάση ζωής. Με το πρόσφατο ξέσπασμά του, ο Νίνο δεν υπερασπίζεται απλώς τη δική του διαδρομή, αλλά διεκδικεί την κάθαρση σε έναν χώρο που, στη σκιά μεγάλων απωλειών, δοκιμάζεται σκληρά απέναντι στην κρίση του ίδιου του κοινού.