«Δεν θα σβήσουμε την Ιστορία»: Το ηχηρό άκυρο για την οδό Γιώργου Μαζωνάκη – Πώς κλείνει οριστικά το μέτωπο που δίχασε την πόλη

Στη σύγχρονη αυτοδιοικητική πραγματικότητα, η διαχείριση της λαϊκής συγκίνησης μετά την απώλεια ενός εμβληματικού καλλιτέχνη απαιτεί λεπτούς χειρισμούς, ψυχραιμία και απόλυτη συναίσθηση των ιστορικών ορίων. Η φημολογία των τελευταίων ημερών, που ήθελε τη Νίκαια να αντικαθιστά την πινακίδα της ιστορικής οδού Μάρκου Μπότσαρη με εκείνη του Γιώργου Μαζωνάκη, είχε ανοίξει έναν επικίνδυνο κύκλο εσωτερικής πόλωσης. Η έντονη δυσαρέσκεια ιστορικών ενώσεων, η παρέμβαση των απογόνων των αγωνιστών του 1821 και η σύγχυση των κατοίκων της περιοχής απαιτούσαν μια ξεκάθαρη, θεσμική τοποθέτηση.

Αυτή η τοποθέτηση ήρθε διά στόματος του δημάρχου Νίκαιας – Αγίου Ιωάννη Ρέντη, Κωνσταντίνου Μαραγκάκη. Με μια ανακοίνωση που επιχειρεί να ισορροπήσει ανάμεσα στον βαθύ σεβασμό για τον εκλιπόντα συνδημότη και στην αδιαπραγμάτευτη προστασία της εθνικής μνήμης, η δημοτική αρχή έβαλε οριστικό τέλος στα σενάρια, διαβεβαιώνοντας κατηγορηματικά ότι η οδός του Σουλιώτη οπλαρχηγού παραμένει άθικτη.

Η δήλωση-ανάχωμα του δημάρχου: «Με σεβασμό στην Ιστορία»

Ο κ. Μαραγκάκης, ο οποίος σε προηγούμενες τηλεοπτικές του παρεμβάσεις είχε απλώς επιβεβαιώσει ότι το θέμα είχε τεθεί ως ιδέα στο τραπέζι των συζητήσεων λόγω του ότι εκεί βρισκόταν το πρώτο παιδικό σπίτι του τραγουδιστή, επέλεξε αυτή τη φορά να κόψει κάθε συζήτηση με απόλυτο τρόπο:

«”Η Ιστορία μάς διδάσκει τα πάντα, ακόμα και το μέλλον”. Σ’ αυτή τη διδαχή, η Δημοτική Αρχή ΔΕΝ ΘΑ ΜΠΟΡΟΥΣΕ ΠΟΤΕ να μετονομάσει την “οδό Μάρκου Μπότσαρη” σε “οδό Γιώργου Μαζωνάκη”. Ο Γιώργος Μαζωνάκης ήταν ένας άνθρωπος που συνδέθηκε με τη Νίκαια. Η αναγνωρισιμότητα αυτού του δεσμού δεν θα μπορούσε ποτέ να παραβλεφθεί. Γι’ αυτό, λοιπόν, η τιμή του αντιμετωπίζεται με σεβασμό και υπευθυνότητα.

Το τελευταίο διάστημα έχουν κατατεθεί πολλές προτάσεις – και πολλά περισσότερα έχουν γραφτεί – για τον τρόπο με τον οποίο θα μπορούσε να τιμηθεί η μνήμη του Γιώργου της Νίκαιας, του δικού μας Γιώργου. Όλες εξετάζονται με προσοχή, με γνώμονα τόσο τον σεβασμό προς τον ίδιο όσο και προς την πόλη μας. Αλλά κυρίως με σεβασμό ως προς την ΙΣΤΟΡΙΑ! Θέλω να διευκρινίσω, λοιπόν, ότι ΔΕΝ θα μετονομαστεί η “Μάρκου Μπότσαρη” σε “Οδό Γιώργου Μαζωνάκη”».

Το θεσμικό και κοινωνικό αδιέξοδο που απετράπη

Η απόφαση αυτή δεν ήταν μόνο μια ηθική υποχώρηση μπροστά στη λαϊκή κατακραυγή, αλλά και μια ρεαλιστική νομική αναδίπλωση. Σύμφωνα με το άρθρο 8 του Κώδικα Δήμων και Κοινοτήτων (Ν. 3463/2006):

• Το βέτο της Αποκεντρωμένης Διοίκησης: Οποιαδήποτε απόφαση δημοτικού συμβουλίου για μετονομασία δρόμου απαιτεί τη σύμφωνη γνώμη ειδικής επιτροπής. Η πάγια διοικητική νομολογία απορρίπτει μετά βδελυγμίας την κατάργηση ονομάτων ηρώων του 1821, καθιστώντας μια τέτοια προσπάθεια νομικά διάτρητη και καταδικασμένη σε ακύρωση.
• Το πρακτικό χάος για τους δημότες: Μια μετονομασία σε έναν τόσο πυκνοκατοικημένο οδικό άξονα θα υποχρέωνε εκατοντάδες κατοίκους και επαγγελματίες σε έναν γραφειοκρατικό γολγοθά αλλαγής διευθύνσεων σε ταυτότητες, φορολογικά στοιχεία, μισθωτήρια και τραπεζικούς λογαριασμούς.

Πώς θα τιμηθεί τελικά ο «Γιώργος της Νίκαιας»

Η απόσυρση της πρότασης για τη Μάρκου Μπότσαρη δεν σημαίνει επ’ ουδενί ότι ο δήμος εγκαταλείπει το σχέδιο απόδοσης τιμών στον μεγάλο ερμηνευτή. Η σχέση του Γιώργου Μαζωνάκη με τη Νίκαια υπήρξε βαθιά, αμφίδρομη και διαχρονική, αποτελώντας βασικό στοιχείο της λαϊκής του ταυτότητας.

Σύμφωνα με πληροφορίες από τη δημοτική αρχή, στο τραπέζι βρίσκονται πλέον πολύ πιο δόκιμες και συναινετικές επιλογές:

1. Αναμνηστική πλάκα: Τοποθέτηση ειδικής τιμητικής μαρμάρινης πλάκας στην πρόσοψη του οικήματος όπου γεννήθηκε και έζησε τα πρώτα του χρόνια.
2. Ονοματοδοσία πολιτιστικού χώρου: Η ονοματοδοσία μιας αίθουσας στο Δημοτικό Θέατρο Νίκαιας ή ενός ανοιχτού χώρου εκδηλώσεων της περιοχής, κίνηση που συνδέεται άμεσα με την καλλιτεχνική του παρακαταθήκη.
3. Ανώνυμος πεζόδρομος ή νέα πλατεία: Η επιλογή ενός σημείου που δεν φέρει ήδη ιστορικό βάρος, αποφεύγοντας κάθε σύγκρουση με το παρελθόν.

Με την κατηγορηματική δήλωση του δημάρχου, ο δήμος κλείνει ένα μέτωπο που απείλησε να σκιάσει τη μνήμη του καλλιτέχνη. Η τιμή στον Γιώργο Μαζωνάκη θα αποδοθεί, αλλά όχι εις βάρος εκείνων που έγραψαν με το αίμα τους τα πρώτα κεφάλαια της νεότερης ελληνικής ιστορίας.